ديدگاهى كه مرگ را فنا و نابودى مطلق مىبيند ، و با تمام وجودش از آن مىگريزد ، چرا كه همه چيز با آن پايان مىگيرد . و ديدگاهى كه مرگ را يك تولد جديد و گام نهادن به عالمى وسيع و پهناور و روشن ، و پر گشودن در آسمان بيكران مىشمرد . طبيعى است كه طرفداران اين مكتب نه تنها از مرگ و شهادت در راه هدف ترس و وحشتى به خود راه نمىدهند ، بلكه با الهام گرفتن از مكتب امير مؤمنان على ع كه مىفرمايد : و اللَّه لابن ابى طالب آنس بالموت من الطفل بثدى امه : « به خدا سوگند فرزند ابى طالب علاقه اش به مرگ بيشتر است از كودك شيرخوار به پستان مادر » ( 1 ) از مرگ در راه هدف استقبال مىكنند . و به همين دليل هنگامى كه ضربه شمشير جنايتكار روزگار « عبد الرحمن ابن ملجم » بر مغز مباركش فرو نشست فرمود : فزت و رب الكعبه : « به خداى كعبه ، پيروز و رستگار و راحت شدم » . كوتاه سخن اينكه ايمان به معاد از انسان ترسو و بيهدف ، آدم شجاع و با شهامت و هدفدارى مىآفريند كه زندگيش مملو از حماسه‌ها و ايثارها و پاكى و تقوا است . 3 - دلائل عقلى معاد گذشته از دلائل نقلى فراوانى كه براى معاد در قرآن مجيد آمده است و شامل صدها آيه در اين زمينه مىشود دلائل عقلى روشنى نيز بر اين امر وجود دارد كه به طور فشرده در اينجا قسمتى از آن يادآورى مىشود : الف - برهان حكمت - اگر زندگى اين جهان را بدون جهان ديگر در نظر بگيريم پوچ و بىمعنى خواهد بود ، درست به اين مىماند كه زندگى دوران

--> ( 1 ) نهج البلاغه خطبه 5 .